De Vismarkt van Anderlecht in de steigers
Met de afbraak van een oude scheidingsmuur aan de linkerkant van de terreinen van de Slachthuizen en Markten van Anderlecht gaan vanaf 24 februari 2000 de werken aan de vismarkt officieel van start.
De vismarkt is een volgende stap in de uitbouw van een agroalimentair park, een synergie tussen vlees- en vissector die in een later stadium zal worden aangevuld met alle andere voedingsproducten. Het doel is even vanzelfsprekend als ambitieus : alle groothandelaren, detaillisten en eindverbruikers verenigen op een plaats. Zo worden de distributie en verwerking van de waren vergemakkelijkt, de exploitatiekost gedrukt en de verkoopprijzen aantrekkelijker.
Interesse
Het is dus niet verwonderlijk dat het originele Anderlechtse project met argusogen wordt gevolgd door geïnteresseerden in binnen- en buitenland. Uiteraard is er in eerste instantie belangstelling van de handelaren en vertegenwoordigers uit de sector van de vis, schaal- en schelpdieren. Doch ook de Brusselse hoogwaardigheidsbekleders en de gespecialiseerde pers kijken vol verwachting uit naar de voltooiing van dit nieuwe initiatief.
Vanuit het buitenland peilen de verantwoordelijken van de vismarkt van Rungis bij Parijs vooral naar de ideeën, inplanting en organisatie van de Brusselse visgroothandelsmarkt. Vertegenwoordigers van de industrie uit Nederland en Finland daarentegen hebben de terreinen reeds bezocht met het oog op de eventuele vestiging van een distributiepunt in de hoofdstad van Europa.
Talrijke opportuniteiten
Het domein met twee slachtlijnen, de bestaande vee-, vlees- en groothandelsmarkten wordt wekelijks door meer dan 2.800 professionele kopers bezocht. Deze vaklui kunnen nu ook vis, schaal- en schelpdieren op de site vinden. Een diversificatie van het aanbod dat ongetwijfeld leidt naar een groeiend aantal bezoekers en professionele klanten waar beide sectoren voordeel bij halen.
Anderzijds is de vismarkt een antwoord op het nijpend tekort aan plaatselijk aanbod van viswaren. Statistieken leren immers dat de Belgische consument jaarlijks gemiddeld 19 kilogram verbruikt waarvan ruim de helft in gespecialiseerde restaurants. Een score die in het Brusselse nog veel hoger oploopt. Bovendien stijgt de vraag naar visproducten nog steeds zodat restauranthouders, traiteurs en handelaars uit het Brussels Gewest en tot ver daarbuiten, de nieuwe, centraal gelegen groothandelsmarkt op applaus onthalen.
Meer nog, sommige geïnteresseerde groothandelaren zien zelfs een Europese rol weggelegd voor de nieuwe markt. Waar West- en Noord Europa nu voor hun aanbod van mediterrane en West-Afrikaanse vis nog zijn aangewezen op de vismarkt van Rungis-Parijs, kan dit verkooppunt met enkele honderden kilometers naar het noorden worden verlegd. Zij zien de vismarkt van Anderlecht dus uitgroeien tot internationaal distributiepunt voor exotische vis. Naast de grote en verscheiden vraag van de Brusselse markt met haar honderden ambassades, internationale organisaties en bedrijven een zoveelste interessante opportuniteit voor dynamische ondernemers.
De aanhouder wint
Ondanks de huidige florisante vooruitzichten kent het project een moeilijke start. De plannen voor een vismarkt in Anderlecht worden voor het eerst in 1995 gelanceerd. Nauwelijks is het ambitieuze initiatief aan de pers voorgesteld als een verschrikkelijke brand de installaties op het terrein van het slachthuis verwoest en dus -letterlijk- roet in het eten gooit. De heropbouw, die uiteraard alle aandacht opeist, doet het plan in de ijskast belanden.
In 1997 wordt met nieuwe moed en enthousiasme op pad gegaan om concessiehouders aan te trekken. Helaas, vele visgroothandelaren zijn bezig zich aan te passen aan de nieuwe strenge Europese normen en regelgeving. Dus ofwel hebben ze net nieuwe gebouwen betrokken ofwel verkeren ze in financiële ademnood zodat het project eerder ongelegen komt. Zeker temeer ook de Belgische regering een nieuwe politiek uitwerkt betreffende milieuvergunningen, bouwaanvragen enz.
De initiatiefnemers weigeren echter bakzeil te halen. Ze herzien de plannen, worstelen zich zonder kleerscheuren door de administratieve molen en september 1998 wordt uiteindelijk een milieuvergunning afgeleverd. Een jaar later wordt de nv Abatan ook eigenaar van de gronden waarop de vismarkt dient te verrijzen en worden de plannen verder uitgewerkt.
|